:: KUHTM::

นี่หรือคนรักกัน ทำไมถึงรู้สึกเกมือนว่าเค้ายอมปล่อยให้เราไป ไม่รั้งเอาไว้แม้แต่นิดหน่อย ความสัมพันธ์ระหว่างเราที่ผ่านมามันคงไม่เหนียวปน่นเท่าไหร่สินะ เทอถึงยอมให้คนๆนึงยอมเดินจาก หรือว่าคนๆนึงที่ว่าไม่สำคัญสำหรับชีวิตเทอ

เจ็บปวดมากกก แต่ไม่รู้ต้องทำไง จะไม่ขอให้เทอยอมให้อภัยกัน แต่แค่อยากจะขอโทษในสิ่งที่พูดไปเท่านั้น

คนผิดก็ต้องขอโทษ มันอาจจะเป็นสิ่งเดียวที่ทห้ให้ความรู้สึกดีขึ้น เมื่อได้เอ่ยคำขอโทษนั้นออกไป ไม่รู้ว่าจบเร็วแบบนี้

วันนี้ วันที่ยี่สาม ธันวา ครบสองปีที่เคยรู้จักกันมาสินะ ไม่รู้ว่าเทอจะจำมันได้หรือป่าว

คิดถึงที่สุด และขอโทษอย่างสุดใจที่ทำให้เทอต้องเดินออกไปจากชีวิตของชั้น

ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนความทรงจำที่เคยมี จะลบเลือนออกไปจากใจ จะนานแค่ไหนที่จะลืมเทอ

แต่เทอคงจะลืมกันง่ายๆสินะ ไม่งั้นไม่ลบเฟสชั้นออกไป บอกหน่อยได้มั้ยว่าชั้นต้องทำตัวเองอย่างไรต่อไปในอนาคต

ห้าวันที่ผ่านมา จะทำอะไรชั้นเหมือนซากศพ ที่เคลื่อนตัวเองไปในที่ต่างๆ ทำอะรัยๆด้วยความซังกะตาย ไม่มีกำลังใจเลย ไม่มีเลยจิงๆ

อยากส่งข้อความนี้ ให้คนๆนั้น ให้เทอจงรับรู้ ฉันคิดถึงเทอทุกวัน ทั้งๆที่เทอไม่มีตัวตน

ชั้นคิดถึงใครบางคน ทั้งที่ๆความเป็นจิงนั้นไม่มีใคร

เทอจะปล่อยให้ผู้ญิงคนนึงต้องรอเทอนานแค่ไหน รู้หรือป่าวทุกวันนี้ ชั้นมีแต่น้ำตา

น้ำตา ที่ระบายออกมาในทุกๆค่ำคืน

สงสารชั้นบ้างเถอะ รีบรับชั้นไปอยู่ด้วยสักที

ความเป็นจิงของโลกช่างแสนจะโหดร้าย เหลือเกืน ชั้นรอแค่เทอ แค่เทอเท่านั้น

ช่วยชั้น ออกจากวงจรความทุกข์เสียที ถึงแม้ วันเวลาจะทรมานเทอและชั้น ให้ต้อง

พลัดพรากจากกันอยู่อย่างนี้ ขอร้อง.....เวลาได้มั้ย ช่วยให้เราสองคนพบกันเสียที

ให้ใจชั้นคนนี้ พบความสุขจะได้มั้ย